ฤดู(ของ)ฝน

ฤดูไหน…ฤดูไหน…ก็ฤดู(ของ)ฝน

จดหมายน้อยถึงขอนลอย September 6, 2007

Filed under: Uncategorized — therainyseason @ 9:01 am
Tags:

                                                                               31 กรกฎาคม 2550                      

Dear แม่ขอนลอยเพื่อนเลิฟ… นี่เพลงโปรดหล่อนใช่มั๊ยยะ…ฉันมาร้องให้ฟัง

++ Way Back into Love – Hugh Grant ++    

I’ve been living with a shadow overhead                     

I’ve been sleeping with a cloud above my bed              

I’ve been lonely for so long                                         

Trapped in the past, I just can’t seem to move on            

I’ve been hiding all my hopes and dreams away           

Just in case I ever need them again someday                 

I’ve been setting aside time                                           

To clear a little space in the corners of my mind             

All I want to do is find a way back into love               

I can’t make it through without a way back into love       

I’ve been watching but the stars refuse to shine            

I’ve been searching but I just don’t see the signs           

I know that it’s out there                                              

There’s got to be something for my soul somewhere      

I’ve been looking for someone to shed some light          

Not somebody just to get me through the night               

I could use some direction                                           

And I’m open to your suggestions                                  

All I want to do is find a way back into love                 

I can’tmake it through without away back into love      

And if I open my heart again                                       

I guess I’m hoping you’ll be there for me in the end       

There are moments when I don’t know if it’s real         

Or if anybody feels the way I feel                               

I need inspiration                                                         

Not just another negotiation                                          

All I want to do is find a way back into love                 

I can’t make it through without a way back into love     

And if I open my heart to you                                    

I’m hoping you’ll show me what to do                             

And if you help me to start again                                

You know that I’ll be there for you in the end                            

          เมื่อคืนฉันอยู่คนเดียว คิดถึงแกมากมายเพื่อนเลิฟ หลังจากไปทำคอนโดฯแกรกมาหลายวัน ฉันนอนฟังเพลงนี้จนหลับเลย(เพราะดีเนอะ) ฉันรู้แกชอบเพลงนี้ ฉันก็ชอบเหมือนกัน ประโยคที่เราชอบพูดกันบ่อยๆ “เรามักมีอะไรเหมือนๆกันไงแก” เลิกกับแฟนพร้อมๆกัน เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า รัก ชอบ สาระพัดอารมณ์และอีกเพียบ บังเอิญที่มันเหมือน (คล้าย)กัน ไปซะหมด ช่วงนี้ฉันมีความสุข ฉันหวังว่าแกจะสุขเหมือนกับฉันนะยะ          

          ฉันชอบให้แกหัวเราะ เดินล้อท่าเดินของเพื่อนๆ ชอบตอนแกเป็นลาล่า ลูลู่กับรัชชา ชอบตอนแกกินผักกินน้ำพริกกินปลา… ชอบเวลาแกคุยโทรศัพท์กับพ่อ ชอบเวลาแกเล่าเรื่องดาร์ลิงค์ของแกแม้บางครั้งฉันจะหลับก็เหอะ ฉันอยากให้ทุกๆวันแกมีความสุข ยิ้มสดใส เป็นแกคนเก่า อย่าเครียดนะยะเดี๋ยวหน้าแก่นะแกไม่สวยละแย่เลย 

ปล. เรื่องทุกเรื่องมันมีสองด้าน สองมุมมอง บางครั้งเราก็ต้องคิดมันทั้งสองด้านนั่นแหละทั้งบวกทั้งลบ ฉันรู้เดี๋ยวนี้แกโตขึ้นเยอะ แกคิดได้ฉันรู้ ยังไงก็จะคอยเอาใจช่วย คอยอยู่ข้างๆ (ฉันก็เป็นอะไรได้ทุกอย่างเหมือนกันนะแก)

                                          รักเพื่อนเสมอ

                                        เป็ดน้อย

                                               

 

7 Responses to “จดหมายน้อยถึงขอนลอย”

  1. วิภพ Says:

    เมื่อก่อนเวลาไปทำงานตอนเช้าๆ แฟนผมจะชอบร้องเพลงนี้ให้ฟังตอนที่ขับรถไปด้วย…คงไม่ต้องบรรยายนะครับว่ามีความสุขแค่ไหน แต่หลังจากนั้นอีกไม่นานผมก็ไม่ได้นั่งฟังเธอร้องเพลงในตอนเช้าอีกเลย เพราะเธอ way back in love กับแฟนเก่าเธอครับ…เรียนรู้ที่จะอยู่ เรียนรู้ที่จะก้าวไปข้างหหน้า นี่เป็นคำนิยามง่ายๆ ของชีวิตผมในตอนนี้…ฝากบอกเพื่อนด้วยว่า สู้ๆ ครับ

  2. whitechair Says:

    น้ำเน่าอีกแล้วมะโหน่ง
    เฮ้อ

    เขียนน่ารักดีนะจ๊ะฝน
    อ่านแล้วนึกถึงเพื่อนสนิทสมัยมัธยม

  3. ต้อม Says:

    เพื่อนสาว มาอัพหน่อยดิ

  4. Chris Says:

    อ่านแล้วคิดถึงเพื่อนจังครับ

  5. คุณวิภพ พี่ปราย ต้อมแต้มและคุณchris ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน ดีใจๆๆๆ
    แต่
    แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอยากอัพบล็อก
    เขียนหลายเรื่องแล้วมันไม่สุดสักเรื่อง
    เหมือนมันยังไม่ค่อยดี
    เศร้า…อารมณ์แบบนี้ใครเคยเป็นบ้าง

  6. แน่นอนจ้า ทุกคนเคยเศร้า
    ปอนด์ก็เศร้าเพราะคิดถึงเพื่อนเช่นกัน ฮือๆๆๆๆๆ

    แต่ถ้าไม่เศร้า ก็ไม่รู้ว่า ความสุขมันเป้นยังไงนะ

    หายเศร้าเร็วๆ นะ

  7. ปังปอนด์คิดถึงจัง…….


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s