ฤดู(ของ)ฝน

ฤดูไหน…ฤดูไหน…ก็ฤดู(ของ)ฝน

ราดหน้า..น้ำตา..ความรัก June 1, 2007

Filed under: Uncategorized — therainyseason @ 10:34 am
Tags:

ต้องขอบอกก่อนนะค่ะว่า บล็อกเรื่องนี้เป็นครั้งแรกที่พิมพ์สดๆ (แบบเลือดสาดๆเลยค่ะ) เพราะเป็นครั้งแรกที่ไม่มีการร่าง คิด ขีด หรือเขียนไว้ล่วงหน้า ไม่มีการขัดเกลา ภาษาให้สวยงามระรื่นหู แต่มันเกิดขึ้นจากอารมณ์

     มือกลางวันเพิ่งผ่านไปไม่ถึง 1 ชั่วโมง ท้องฉันก้เริ่มร้องซะแล้ว คุณคงแปลกใจว่าฉันกินข้าวกับอะไร ทำไมมันถึงหิวเร็วขนาดนี้ ถ้าคุณรู้คุรคงไม่แปลกใจ 

     เพื่อนสาวเดินทางมาพบฉันในมื้อกลางวัน “แก” ประโยคแรกที่ฉันได้ยิน พร้อมกับน้ำตาของเธอ ฉันทำอะไรไม่ถูก ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เพื่อนฉันเค้าต้องเสียใจมากแน่ๆ แล้วฉันต้องทำอะไรบ้างละเนี่ยะ ฉันเริ่มตกใจ

     เรานั่งลงที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง เมนูขึ้นชื่อที่เป็นที่นิยมของคนทำงานย่านนี้คือ ราดหน้าใส่ไข่ “ของฉันเส้นใหญ่ ของแกเส้นหมี่ กินซะ” ช้อนเริ่มเขี่ยวนเป็นวงกลม เธอพูดถึงชายคนรักที่แอบกลับไปคบหากับแฟนเก่าของเค้าเพราะความสงสาร เธอทั้งเจ็บปวด และทรมานใจที่ได้รับรู้ แต่ก็ไม่สามารถตัดใจจากเค้าได้

     น้ำตาของเพื่อนเริ่มคลอๆ อยู่ที่เป้าตา แล้วในที่สุดมันก็ไหลลงมา หยดแล้วหยดเล่า ฉันไม่กล้าแม้จะกลืนเส้นใหญ่ของโปรดลงท้อง เพราะฉันรู้สึกสงสารเธอจับใจ ฉันไม่สามารถช่วยอะไรเธอได้ นอกจากปลอบใจและให้กำลังใจ

      เวลา 1 ชั่วโมงในตอนพักกลางวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว แทบไม่มีอะไรตกถึงท้องของเราทั้งสองคน มีเพียงน้ำตาของเธอเท่านั้นที่ไหลออกมาไม่ขาดสาย “แกฉันรักแกว่ะ” ประโยคสุดท้ายที่เพื่อนฉันทิ้งไว้ให้ ฉันรู้ว่านั่นหมายถึงคำขอบคุณ ขอบใจที่อยู่เคียงข้างกัน     

      ฉันสงสัยถึงความรัก เราต่างเคยรู้ว่าเป็นสิ่งที่สวยงาม รื่นรมและชื่นใจ แต่อย่างว่า เรื่องทุกเรื่องมีสองด้าน คนเราต่างมุมมองต่างความคิด คนเราไม่มีอะไรพอดีในตัว เราต่างขวนขวายหาสิ่งที่ขาดหายในชีวิต แต่เมื่อวันนึงที่เรามีพร้อม เรากลับรู้สึกว่าเรายังอยากได้สิงอื่นเพิ่มขึ้นไปอีก บางครั้งมันจึงเป็นเหมือนอะไรที่ไม่จีรังยั่งยืน ตอนนี้ฉันหวังเพียงให้เธอเข้มแข็งและให้เรื่องราวเป็นประสบการณ์ที่ดีสำหรับเธอ

     “ฉันก็รักแกเหมือนกันว่ะ”

    

 

3 Responses to “ราดหน้า..น้ำตา..ความรัก”

  1. อ่านชื่อแล้วหิว
    แต่อ่านไปๆ แล้วอยากร้องไห้
    ใครไม่เคยมีประสบการณ์คนรักนอกใจ
    คงไม่รู้หรอกเนอะ ว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน
    ขนาดนั่งๆ อยู่ดีๆ ก็ทำให้คนเราน้ำตาไหลได้
    อย่างในร้านข้าวอย่างนั้น
    ถ้าคนไม่เศร้า ไม่เจ็บปวดจริงๆ
    คงไม่ร้องได้ขนาดนั้น
    น่าสงสารจริงๆ
    แต่ดีนะ ที่เขายังมีเพื่อนที่ดี
    และยังทำตัวเป็นเพื่อนทีดีด้วย
    น่ารักค่ะ

  2. กลับไปรักแฟนเก่า…ไม่ชอบเลย ไม่ชอบเลย แล้วเราละ…

  3. หลังจากวันนั้นเราคุยกันแทบทุกวันเลยคะพี่ปราย ตอนนี้เส้นหมี่ราดหน้าเค้าดีขึ้นมากแล้วค่ะ

    คุณวิภพ ตอนแรกก็ไม่ชอบเหมือนกัน แต่ตอนนี้คิดว่าเป็นแบบนี้แหละดีแล้ว สมหวังทุกเรื่องก็ไม่สนุกจิ จริงมั๊ยค่ะ(555)


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s