ฤดู(ของ)ฝน

ฤดูไหน…ฤดูไหน…ก็ฤดู(ของ)ฝน

Mila…สีชมพู April 25, 2007

Filed under: Uncategorized — therainyseason @ 7:20 am
Tags:

วันนี้ข้างโต๊ะทำงานของฉันแปลกไปค่ะ ไม่ใช่เพราะอะไรหรอกนะคะ

     ฉันเดินทำเป็นนางเอกมิวสิคอยู่ที่ดอยสุเทพ ชมวิว ชมยอดเจดีย์สีทองกระทบแสงแดด ส่องประกายวิบวับ อยู่พักใหญ่ ก็มาสะดุดตากับเจ้ากระบองเพชรต้นน้อยหลากสี ที่วางเรียงรายในตระกล้าพลาสติกของคุณยายคนนึง แกจะมาขายที่นี่แทบทุกวัน “อยู่บ้านเฉยๆ ไม่ได้คนมันเคยทำงาน ” นี่เป็นคำบอกเล่าของยายเทียมค่ะ ในตระกล้ามีทั้งต้นที่ออกดอกสีแดง สีส้ม สีเหลืองและชมพู ทั้งต้นเล็กต้นใหญ่ แต่ฉันตัดสินใจเลือก ต้นที่ไม่มีดอก ที่เลือกเพราะมันเป็นเล็กๆและกลมมาก มันดูสะดุดตาค่ะ แม้มันจะไม่มีดอกสีสันสวยงามเหมือนต้นอื่น

     เวลาที่กระบองเพชรคู่นี้วางที่โต๊ะทำงานของฉันมันดูสดใสจริงๆค่ะ สิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่สามารถให้ความสดชื่นกับสิ่งมีชีวิตตัวใหญ่ๆ อย่างฉันได้ ฉันวางมันไว้ข้างจอคอมพิวเตอร์ เหตุเพราะมันมีคุณสมบัติช่วยดูดรังสี(อะไรสักอย่าง) ที่แพร่ออกมาจากคอมพิวเตอร์ได้  และฉันยังสามารถเหลือบมองมันได้ตลอดทั้งวัน

     ฉันเคยปลูกกระบองเพชรเมื่อตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัย ฉันได้พวกมันมาจากตอนที่ไปดูงานที่เชียงใหม่ เป็นเรือนกระจกที่ปลูกเฉพาะกระบองเพชรโดยเฉพาะ เจ้าหน้าที่ที่นั่นอนุญาตให้พวกเรา(ฉันและเพื่อนๆ) แบ่งกลับมาปลูกได้ค่ะ เรานำเจ้ากระบองเพชรใส่ถุงพลาสติกเดินทางไกลจากเชียงใหม่กลับมายังกทม. ไม่ใช่สิ ปทุมธานีค่ะ  แต่ที่ไหนได้ฉันดันลืมพวกมันไว้ในถุงอยู่อีก2 วัน แต่ดีที่มัยังไม่ตาย ฉันรีบจัดแจงไปจตุจักร หาซื้อดิน ปุ๋ยและกระถาง พลาสติก ที่ซื้อพลาสติก เพราะมันถูกดีค่ะ ด้วยความที่ยังแบมือขอเงินแม่อยู่เป็นประจำเลยต้องประหยัดกันหน่อย เจ้ากระบองเพชรของฉันเลยต้องปรับต้วกับบ้านหลังใหม่อยู่พอควร

     ฉันผสมดินและปุ๋ยอยู่ตรงระเบียงหอพัก เอาดินใส่กระถาง เอาต้นกระบองเพชรมาใส่ หนามมันตำมือ ฉันสังเกตุเห็นว่าหนามมันเล็กมาก และมันก็เจ็บมากเช่นกัน ฉันปลุกมันทีละต้น ทีละต้น จนครบ 10 กระถาง แล้วเรียงเจ้ากระบองเพชรไว้ที่ขอบระเบียงห้อง เฝ้ารดน้ำทุกวันค่ำเช้า แต่เจ้ากระบองเพชรกลับไม่สดชื่อนเหมือนเมื่อตอนที่อยู่ที่เชียงใหม่

     ฉันคุยเรื่องนี้กับเพื่อนจึงได้คำตอบว่า ฉันรดน้ำมันมากเกินไป รากมันอาจเน่าแล้วตายได้ มันเป็นประสบการณ์ของพี่ชายของเพื่อนฉันที่เค้าเคยประสบมาแล้ว ฉันไม่รอช้ารีบไปห้องสมุด หาหนังสือเกี่ยวกับวิธีปลูกกระบองเพชรมาอ่าน

     กระบองเพชรมี ชื่อสามัญว่า Mila ชื่อวิทยาสาสตร์ว่า Mila sp. อยู่ในตระกูลCACTACEAE ชื่ออื่นที่คนมักเรียกว่า โบตั๋น ท้าวพันตา รวมถึงแคทตัสที่เราคุ้นหู และที่สำคัญแคทตัส ควรรดน้ำ7-10วันครั้ง แต่ฉันรดทุกวันเช้าเย็นเลยค่ะ

     จากนั้นอีกเกือบ 2 สัปดาห์ แคทตัสของฉันเริ่มสดใสแล้วค่ะ แต่ฉันก็ต้องเจอกับปัญหาใหม่ ฉันกลับจากเรียนในตอนเย็นมองไปที่ขอบระเบียงเหมือนทุกวัน พอเช้าฉันรดน้ำ 1 2 3 4 5 6 7 8 เฮ้ย… ฉันร้องเสียงดัง หายไปไหนสองต้นเมื่อวานยังอยู่เลย ฉันมองหาจนรอบทิศ สุดท้ายก้มมองลงไปข้างล่าง เห็นกระถางพลาสติกของฉันนอนแอ่งแม้งอยู่ข้างล่าง กระถางแตกแล้วค่ะ แต่ต้นไม้ยังอยู่ ห้องฉันอยู่ชั้น 4 ฉันนึกไม่ออกจริงๆ ว่าระหว่างที่เจ้ากระบองเพชรปลิวระริ้ว อยู่กลางอากาศก่อนตกถึงพื้นดังอัก จนกระถางแตก มันจะรู้สึกหวิวขนาดไหน ฉันนำกระบองเพชรสองต้นผู้อาภัพไร้ที่พักไปปลูกรวมไว้กับอีกสองกระถางที่ต้นล็กๆ ตอนนี้ฉันเลยมีกระเพชรอยู่ 8 กระถาง 10 ต้น

     อีก2 วันถัดมาฉันเจอกับเหตุการณ์เดิมค่ะ คราวนี้ หายไป4 กระถาง แถมเจอกระบองเพชรแค่ 2 ต้น แถมหัวมันกระแทกก้อนกินแตกไป1 ต้น แต่มันยังไม่ตาย ฉันเก็บมันมารวมไว้ คิดหาทางออกว่าควรจะทำยังไง เอาไว้ข้างล่างก้ไม่โดนแสง ไว้ข้างบนกระต้องตกอีกแนน ฉันกลับไปที่จตุจักรอีกครั้ง เพื่อหาซื้อ กระถางดินเผา ระหว่างที่เดินหาฉันไปเจอร้านขายต้นไม้ตัดค่ะ ต้นเล็กต้นใหญ่จัดไว้เป็นสวนถาด ฉันเลยเกิดไอเดีย เลือกซื้อกระถาง 1 ใบ ที่สามารถใส่ กระบองเพชร 6 ต้นที่เหลือของฉันเอาไว้ได้ อย่างสบายๆไม่คับแคบ ฉันซื้อนกนางนวลตัวเล็ก เต่าทอง และเห็ดสีแดงสีฟ้า เอามาประดับไว้ คราวนี้มันกลายเป็นวานกระบองเพชรขนาดเล็กน่ารักมากค่ะ

     ฉันเฝ้ารดน้ำอยู่เป็นประจำ เค้าว่าถ้าร้องเพลงให้ต้นไม้ฟังมันจะโตเร็ว ฉันจึงมักเอาเก้าอี้มานั่งที่ระเบียง เอาหน้าเกยขอบระเบียงอยู่ข้างสวนน้อย ร้องเพลงไปเรื่อยเปื่อยจนเผลอหลับไปอยู่หลายรอบ จนกระทั่งฉันเรียนจบมหาวิทยาลัย เจ้ากระบองเพชรต้องย้ายที่อีกครั้ง คราวนี้ไปอยู่ที่ขอบระเบียงบ้านฉันแทน แต่ฉันไม่ได้อยู่ร้องเพลงให้มันฟังเช่นเคยเพราะต้องมาอยู่หอพักใกล้ที่ทำงาน ฉันแวะไปเยี่ยมเจ้ากระบองเพชรในภายหลังเห็นมันสูงยาวขึ้นกว่าเดิมมาก น่าดีใจจริงๆ

     เมื่อถึงวันที่ฉันรับปริญญาแม่มาพร้อมกับข่าวคราวของเจ้ากระบองเพชรเช่นเคย แม่บอกว่า 1 วันก่อนที่ลูกจะรับปริญญากระบองเพชรของลูกมันออกดอก เป็นดอกสีชมพูสดเชียว มันเป็นเรื่องบัญเอิญค่ะ แต่ฉันก็แอบดีใจและภูมิใจอยู่ลึกๆ เหมือนมันมอบให้ฉันเป็นของขวัญในวันที่ฉันประสบความสำเร็จ

     แล้วคราวนี้ฉันก็เฝ้ารดน้ำใส่ปุ๋ยกระบองเพชรสองต้น ของคุณยายเทียม อีกครั้งค่ะ อยากรู้จังว่ามันจะออกดอกเป็นสีอะไร

 

One Response to “Mila…สีชมพู”

  1. เขียนได้น่ารักดีจ้ะ
    ชอบตอนกระถางตกตกจากชั้นสี่
    เออนะ มันจะหวิวแค่ไหน🙂

    มาคอนเฟิร์มว่า
    ตอนที่ต้นไม้ที่เราปลูกออกดอก
    มันดีใจ ชื่นใจ ตื้นตันใจอย่างที่สุดจริงๆ
    เพราะเรารู้ไง ว่ากว่าจะออกดอกได้สักที
    มันต้องลำบากลำบนแค่ไหน เนอะ🙂

    อ้อ เกือบลืมชม
    บล็อกน่ารักจัง
    ชอบๆๆ
    เดี๋ยวลองเล่น wordpress บ้างดีกว่า


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s