ฤดู(ของ)ฝน
ฤดูไหน…ฤดูไหน…ก็ฤดู(ของ)ฝน

Archive for January, 2008

Because Of You

January 23, 2008

Kelly Clarkson Because Of You Lyrics

I will not make the same
mistakes that you didI will not let myself
cause my heart
so much misery
I will not break
the way you did
you fell so hard
I’ve learned the hard way
to never let it get that far
Because of you,
I never stray too
far from the sidewalk
Because of you
I learned to play
on [...]

21 วันแห่งการเรียนรู้

January 21, 2008

21 อีกแล้ว ดีใจ
     มันเริ่มขึ้นเมื่อ 6 เดือนก่อน ฉันหลงเชื่อว่าวันที่ 21 เป็นวันพิเศษ มันเป็นวันที่มีบางสิ่งเริ่มต้น บางอย่างห่างหาย และที่สำคัญมันทำให้ฉันมีความสุข
     ฉัน ยิ้ม หัวเราะ คิดถึง เศร้า ร้องไห้ น้อยใจ เขินอาย รอคอย หลายๆอารมณ์หมุนเวียนมาในทุกๆวันที่21 ฉันเรียกวันที่ 21 ว่า”วันแห่งการเรียนรู้” จริงๆมันอาจเป็นวันไหนก็ได้ของชีวิตเรา เพียงแต่กับฉัน เริ่มคิดถึงความสำคัญของมันได้ในวันนั้น วันที่21
     21 แรก ของฉันเริ่มต้นจากการเปิด และปรับเปลี่ยนความคิด ยังไม่ทันตั้งตัว ก็มีบางอย่างเกิดขึ้นในชีวิต บางอย่างที่ทำให้ยิ้มสุขใจได้ บางอย่างที่สอนให้รู้จักเรียนรู้และจดจำอดีตแต่ไม่ใช่ยึดติดกับอดีต บางอย่างนั้นช่วยแนะนำและเดินเคียงข้างกันนับตั้งแต่วันนั้น บางอย่างที่ทำให้ฉันเรียนรู้ และอยากเรียนรู้ในทุกๆวันที่ 21
    วันนี้ 21 อีกแล้ว ฉันมีบางสิ่งที่เรียนรู้ได้ในวันนี้ มีอยู่หนึ่งประโยคที่หวนคิดถึง
     “ถ้าไม่ทำความเข้าใจ ก็ต้องทำใจ”
     แต่บางสิ่งกระซิบบอกฉันว่า เค้าอยากให้ฉันทำความเข้าใจไม่ใช่ทำใจ ในตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้น ถ้าเราทำความเข้าใจ นั้นหมายความว่าเราไม่ทุกข์ ถ้าต้องทำใจหมายความว่าฉันผิดหวังเลยต้องทำใจ แต่เอาเข้าจริง [...]

อีกก้าวของหญิงสาวสติแตก

January 15, 2008

     เมื่อกี้ฉันสติแตก
     30นาทีก่อนหน้า ฉันเดินวนไปวนมาอยู่ชั้นหนึ่งหน้าลิฟของออฟฟิต ฉันไม่ได้รอใคร ไม่ได้รีบร้อน แต่ฉันแค่ครุ่นคิด เหมือนกำลังพยายามดับกองไฟด้วยน้ำที่มีอยู่ในมือแค่น้อยนิด
     “พี่สอนฝนกี่รอบแล้วเนี่ยะ” สิ้นประโยคของหญิงสาวผู้เป็นหัวหน้า เสียงในแผนกที่ดังเหมือนช่วงสิ้นค้าลดราคาตอนสิ้นปีก็เงียบสนิท
     “ฝนเข้าใจที่พี่สอน แต่สูตรที่พี่ให้ทำมันไม่มี” ฉันเอ่ยค้านความคิดของหัวหน้า
     “ไม่มีทำไมไม่หาล่ะ”
     “เมื่อวานพี่ไม่ได้เข้าออฟฟิต”
     “ทำไมเนี่ยะ สอนกี่ทีแล้ว ทำไมไม่จด ก็เนี่ยะ ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้” กระดาษหนึ่งปึกที่ฉันเฝ้าเพียรทำมาเป็นอาทิตย์ถูกโยนลงบนโต๊ะ แล้วด้วยแรงกระแทกกระดาษปึกนั้นก็กระจายไปทั่วโต๊ะและหล่นมากองอยู่ที่พื้น
     “พี่คะไม่ใช่ว่าฝนทำไม่เป็น หรือไม่คิดจะทำ แต่ที่ให้ทำมันไม่มีและเมื่อวานพี่ก็ไม่ได้มา” ฉันรู้ตัวว่าเป็นเด็ก แต่เด็กมีความคิดได้ มีความรู้สึก และที่สำคัญ ลูกน้องไม่ใช่ถังขยะ
     แล้วฉันก็สติแตก
     ประตูห้องถูกปิดลง ประตูลิฟเปิดออก ฉันก้าวเข้าไป ยังไม่รู้จะเดินไปไหน แค่คิดว่าการเป็นผู้ใหญ่นอกจากต้องมีความรับผิดชอบแล้ว มันควรจะต้องทำยังไงอีก ที่สำคัญฉันควรจะ นิ่ง และใจเย็นๆ ฉันเดินวนไปวนมาเพราะห้างยังไม่เปิด ในใจคิดแต่ว่ากลับบ้านไปเลยดีมั๊ย เพราะยังไงก็ต้องออกจากงานตอนสิ้นเดือนอยู่แล้ว แต่อีกใจก็คิดว่าจะอีกแค่วันอาทิตย์เดียว วันเดียว หรือเหลือแค่ชั่วโมงเดียว งานก็คืองาน ความรับผิดชอบยังคงอยู่กับตัวเราเสมอ
     และแล้วก็เดินวนต่อ ประตูลิฟก็เปิดขึ้นอีกครั้ง ฉันก้าวออกมาแล้วเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะ กระดาษที่กระจายถูกเก็บรวมไว้ที่โต๊ะเช่นเดิม [...]