ฤดู(ของ)ฝน
ฤดูไหน…ฤดูไหน…ก็ฤดู(ของ)ฝน

Archive for December, 2007

คิดถึง

December 27, 2007

เนื้อเพลง มีแต่คิดถึง – เบิร์ด ธงไชย

 

เหม่อมองไกล ไปถึงดาว
ที่เคยจองเป็นดาวของเรา
ก็ยังคงอยู่ที่เดิมให้พบเจอ
อยู่ตรงนี้มองเห็นดาว
และดวงดาวคงมองเห็นเธอ
อย่างน้อยเราอยู่ใต้ดาวดวงเก่าเดียวกัน
*หวังว่าเธอคงสุขดี อยู่ตรงนั้นเจอสิ่งดีดี
ฉันคงมีเพียงสิ่งเดียวทุกวัน
มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง
อยู่ทุกครั้งที่มองดาว
มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง
เรื่องวันวานและฝันของเรา
มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง
และบ่อยครั้งก็ทำให้เหงา
คิดถึงเธอ….คิดถึงเธอ
(*)
เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง
สิ่งที่สองเราเคยมี
เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง
นึกทีไรก็ยิ้มทุกที
มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง
อยากให้เธอได้อยู่ตรงนี้
คิดถึงเธอ….คิดถึงเธอ
คิดถึงเธอ….คิดถึงเธอ

           ขอบคุณเพลงเพราะๆจากเบิร์ด ธงไชย
รูปสวยๆจากป่านนะคะ

รักคือฝันไป

December 26, 2007

 เนื้อเพลง: รักคือฝันไป
อัลบั้ม: เพลงประกอบภาพยนตร์ แฟนฉัน
ศิลปิน: สาวสาวสาว
 
รักมิใช่ ดวงดาว เมื่อพราวแสง
ใช่ร้อนแรง ดั่งแสง อาทิตย์ส่อง
รักมิใช่ภูผา สุดจับจอง
ใยใครมอง หารักกันทำไม

รักบางครา พาใจข้าเศร้าหมอง
บางครั้งจอง ให้ใจ ฉันสุขสันต์
เมื่อมีรัก ไม่จริง ใจต่อกัน
ทุกคืนวัน ผ่านมา ฉันฝันไป
 
รักคือดวงจันทร์ (รักคือดวงจันทร์)
รักคือตะวัน (รักคือตะวัน )
รักคือไฟอัน ร้อนแรง ไร้จุดหมาย
แต่รักฉัน คือฝันไป
ค่ำลงดวงใจ ฉันได้แต่ฝัน
 
รักมิใช่ ดวงดาว เมื่อพราวแสง
ใช่ร้อนแรง ดั่งแสง อาทิตย์ส่อง
รักมิใช่ภูผา สุดจับจอง
ใยใครมอง หารักกันทำไม
 
รักบางครา พาใจข้าเศร้าหมอง
บางครั้งจอง ให้ใจ ฉันสุขสันต์
เมื่อมีรัก ไม่จริง ใจต่อกัน
ทุกคืนวัน ผ่านมา ฉันฝันไป
 
รักคือดวงจันทร์ (รักคือดวงจันทร์)
รักคือตะวัน (รักคือตะวัน )
รักคือไฟอัน ร้อนแรง ไร้จุดหมาย
แต่รักฉัน คือฝันไป
ค่ำลงดวงใจ ฉันได้แต่ฝัน

18 วิธีที่ทำให้ชีวิตมีความสุข

December 19, 2007

ได้รับmail ข้อความดีๆ น่ารักๆนี้ มาจากเพื่อน
ลองอ่านกันดูนะคะ
    
    
    
    
    
    
    
    
    
 

จากทุ่งทานตะวันถึงเขื่อนป่าสัก

December 10, 2007

                              

หมอกหรือควัน

December 7, 2007

เพลง : หมอกหรือควัน
ศิลปิน : เล็ก – สุรชัย กิจเกษมสิน feat. ฆ้อง มงคล
หมอกจางจางและควัน
คล้ายกันจนบางทีไม่อาจรู้ 
อยากจะถามดู  ว่าเธอเป็นอย่างหมอกหรือควัน
*  หมอกจะงดงามและทำให้เยือกเย็น  
แสนจะเย็นสบายเมื่อยามเช้า
ถ้าเป็นควันไฟถึงจะบางเบา
หากเข้าในตาเรา  ก็คงจะทำให้เสียน้ำตา
**  เธอเป็นยังไงจึงอยากรู้ 
เพราะฉันดูเธอไม่ออก  ยังคงไม่เข้าใจ 
บางทีเธอเป็นเช่นหมอกขาว   
และบางคราวเธอเป็นเหมือนควัน
ฉันนั้นชักไม่มั่นใจ  เพราะถ้าฉันต้องเสี่ยงกับควันไฟ
จะเตรียมตัวและเตรียมใจ   
ถอนตัวเพราะว่ากลัวจะเสียน้ำตา( ซ้ำ * / ** )
ถอนตัวเพราะว่ากลัวจะเสียน้ำตา      
จะถอนตัวก็เพราะว่ากลัวจะเสียน้ำตา

น้องสาวที่คิดถึง

December 4, 2007

จำได้ว่าวันแรกที่พี่สาวพานิ้งมาที่บ้าน ฉันเพิ่งอยู่ม. 1 นิ้งเพิ่ง 3 เดือน
ฉันนั่งเล่นอยูที่ชานบ้านกับนิดหน่อยน้องสาวฝาแฝดบ้านตรงข้าม
พอเราสามคนเห็นนิ้งก็ชอบกันใหญ่ เพราะความที่เค้าตัวขาว ขนปุยทั้งตัว
มีแค่ตรงตาที่เป็นสีน้ำตาลคล้ายกับใส่แว่นตาตลอดเวลา
นิ้งเป็นสุนัขพันธุ์ทางเพศเมีย (ผสมระหว่างเทอร์เรียกับสปิต)
แต่ที่บ้านทั้งแม่และคุณป้า ก็ดุพี่สาวใหญ่ว่าไม่ให้เลี้ยงสุนัข
เพราะที่บ้านเลี้ยงไว้หลายตัวแล้ว
คืนแรกของนิ้งที่บ้านเรา…
แม่เอากล่องกระดาษมา ไล่ให้นิ้งลงไปอยูในลังนิ้งก็กลัวไม่ยอมลง
แม่แกล้งเอาตระกล้าผ้ามาครอบนิ้งไว้ มันก็นิ่งสักพักก็หาทางออกมาจนได้
นิ้งเป็นหมาซื่อสัตย์และฉลาดมาก จะยกมือไหว้เมื่อเค้าต้องการจะขออะไร
ทั้งขอของกินและเวลาที่เค้าต้องการออกจากบ้านไปเข้าห้องน้ำ
นิ้งคอยเฝ้าบ้านทุกวัน และจะขู่เวลาที่มีคนมาหยิบของที่บ้าน เพราะเค้าหวงของ
ครอบครัวเรารักนิ้งมาก
อ่อ…เกือบลืมที่เค้าได้ชื่อว่านุ้งนิ้ง เพราะว่าตอนนั้น นิ้ง กุลสตรี ดารากำลังดัง
ซึ่งเป็นคนที่บุคลิกเรียบร้อย
ฉันคิดว่าพ่อคงอยากให้นุ้งนิ้งเรียบร้อยแบบนั้น
เลยตั้งชื่อว่านุ้งนิ้ง(กุลสตรี บุนนาค) เป็นน้องสาวคนสุดท้องของบ้านเรา
เราอยู่บ้านที่โบ๊เบ๊ได้ 6 ปีนับจากวันที่นิ้งมา
หลังจากนั้นก็ย้ายมาอยู่ที่ร่มเกล้านิ้งไม่ร่าเริงเหมือนแต่ก่อน
เพราะบ้านใหม่ไม่มีที่ให้นิ้งวิ่งเล่นเหมือนเดิม
ไม่รู้ว่านิ้งจะเข้าใจเหตุผลที่ครอบครัวเราต้องย้ายบ้านรึเปล่า
แต่ฉันรู้ว่านิ้งคงชอบบ้านเก่ามากกว่า เพราะฉันเองก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน
หลังจากย้ายบ้านมาร่มเกล้าอีกไม่ถึงปี
ฉันก็ไปอยู่หอที่รังสิต เพราะสอบเอ็นทรานติดที่นั่น
พ่อต้องไปอยู่ที่อื่น พี่สาวไปอยู่กับเพื่อน
บ้านเราแยกกันคนละทาง
นิ้งเลยต้องอยู่กับแม่ เพราะฉันเอานิ้งมาเลี้ยงที่หอไม่ได้
ฉันรู้ว่านิ้งเหงา
ไม่นานนักพี่สาวเอาหมาตัวใหม่มาอีกตัว พันธุ์ ดาเมนเชี่ยน เพศผู้
ชื่อเนื้อสัน
แรก ๆ นุ้งนิ้งไม่ชอบ คงเพราะมันอิจฉากัน
แล้วเนื้อสันก็ชอบแกล้ง
เวลาที่นิ้งนอนอยู่ที่พื้น มันชอบขึ้นไปบนเตียงนอนแล้วกระโดพุ่งลงมันทับนุ้งนิ้ง
ตอนนั้นมันทำได้เพราเนื้อสันยังเด็ก
ต่อมาไม่นานเนื้อสันป่วย และชักบ่อย
หมอบอกว่าเนื้อสันเป็นคล้ายกับเวลาที่เด็กเป็นออทิสติก
มันเริ่มซึมและเก็บตัว
นิ้งมักจะอยู่ใกล้ๆ เนื้อสันตลอด
ฉันรู้ว่านิ้งเป็นห่วงน้อง เพราะน้องจะชักบ่อย ๆ
และเค้าก็อยู่บ้านกันแค่ 2 ตัว
แม่ไปขายของทุกวัน มันคงเหงากัน
อีก 3 ปีถัดมาสันก็ตาย
แม่เล่าให้ฟังว่าแม่กลับมาถึงบ้านเนื้อสันนอนหมดแรงอยู่แต่ยังไม่ตาย
แม่คิดว่ามันคงชักเหมือนทุกวัน
เลยเช็ดตัวทำความสะอาด เลยถือโอกาสตัดเล็บให้
เพราะเวลาปกติมันดิ้นไม่ยอมให้ตัดง่ายๆ
แต่แม่ก็ตกใจเพราะไม่กี่นาทีต่อมาเนื้อสันก็ไม่หายใจ
“เนื้อสันตายแล้วลูก” แม่โทรมาบอกฉันอย่างนั้น
ฉันได้แต่เสียใจ เพราะฉันไม่สามารถช่วยมันได้เลย
แม่เอาเนื้อสันไปฝังไว้ริมคลอง
ฉันรีบกลับบ้านแต่ไม่ทันได้เห็นมันอีกสักครั้ง
เช้าวันรุ่งขึ้นนิ้งหายไปจากบ้าน
แม่โทรบอกฉันและพี่สาว เพราะกลัวมันหายไปแล้วหาไม่เจอ
เราหานิ้งจนค่ำ เลยลองถามคนขับรถรับจ้างแถวบ้าน
เค้าว่าเห็นหมาตัวขาวนั่งอยู่ริมคลอง
แม่รีบตามไปดู
ภาพที่เห็นมันน่าเศร้า แม่ได้แต่ร้องไห้
นิ้งกำลังพยายามขุดดินตรงที่เป็นหลุมฝั่งศพของเนื้อสัน
มันคงไม่เข้าใจว่าเราเอาน้องไปฝั่งไว้ทำไม
นิ้งรู้ว่าน้องอยู่ใต้ดินตรงนั้นมันเลยพยายามเอาน้องออกมา
เราต้องเอาตัวนิ้งกลับมาที่บ้าน
ทั้งตัวเลอะเทอะไปด้วยดินจากที่ตัวขาว ขนปุย
ตัวดำเลอะดินจนไม่เหลือคราบเลย
นิ้งยังไปที่นั้นอีกหลายวัน
เค้าคงอยากไปรับน้องกลับบ้าน
เวลาผ่านมาเกือบ 2 ปีแล้ว
ตอนนี้พี่สาวเอาหมาตัวใหม่มาอีกแล้ว
พันธุ์พุดเดิ้ล สีทอง เพศเมีย ชื่อหมูหยอง
แต่ฉันเรียกว่าหยองแหยง
เพราะมันซนและชอบกระโดด หยองแหยงไม่อยู่นิ่ง
คราวนี้นิ้งไม่สนใจหมูหยองเลย
ฉันเดาว่ามันคนแก่และเหนื่อยกับการที่ต้องพบ [...]